Davide Longo |

De vondst van het levenloze lichaam van de jonge Fausto zorgt voor veel commotie in een afgelegen dorpje. Is het een afrekening binnen het criminele milieu? Wordt er geleefd naar oude erecodes? Men fluistert dat het Fausto’s verdiende loon is, al wil niemand zeggen waarom. [BR]Cesare is passeur, een smokkelaar van goederen en soms zelfs van mensen. Hij heeft een turbulent verleden en is na tal van omzwervingen in onder andere Frankrijk teruggekeerd naar zijn geboortedorp. Zijn schijnbare rust wordt verstoord als hij op een avond zijn hond uitlaat en het lijk van Fausto vindt.

Het onderzoek naar de moord wordt geleid door een vrouwelijke rechercheur van buiten het dorp. Ze stuit op een muur van stilzwijgen. Cesare raakt in de ban van haar charmes en wordt daardoor steeds meer betrokken bij het rechercheonderzoek. Maar is Cesare eigenlijk wel degene die hij zegt te zijn? Het ijzige zwijgen wordt uiteindelijk verbroken en zorgt voor een geheel nieuwe wending in het verhaal.

Een prachtige roman over stugge mensen, moeizame relaties en een dorp waar de sneeuw alles met een verhullend laagje bedekt. Met veel oog voor detail schildert Davide Longo een treffend portret van een kleine, geïsoleerde gemeenschap in de ruwe, bergachtige omgeving van Piemonte, op de grens van Frankrijk en Italië.

Het licht trok langzaam weg, maar hij maakte geen haast om terug te keren: hij wist dat thuis slechts de stilte wachtte, en die donkere vlek die hij maar niet uit de houten vloer kreeg. Zodoende liep hij de lange weg af en voordat hij bij het dorpje was aangekomen, verliet hij het pad om naar een jonge walnotengaard te lopen, geworteld op een plek waar de glooiing minder steil was. Takken en bladeren lagen in het witte tapijt om een rechthoek omgewoelde grond. De aarde droeg nog de sporen van de spade. Vannacht waren er geen beesten komen wroeten. Cesare liet een sigaret door zijn lippen glijden en begon met zijn herdershond te praten. Hij sprak met haar over Adele en Fausto, over de begrafenis en over dat hij zich zo moe voelde. Over het geld en over de sleutel die hij in de gasfles had aangetroffen. Over mensen die het op hem gemunt hadden, en die haar te grazen hadden genomen. Toen hij klaar was bleef hij even staan, alsof hij op een antwoord wachtte, en voordat hij vertrok noemde hij haar naam.

De steeneter	Gebonden	15 01 2008	€ 18.90
Een ochtend in Irgalem	Gebonden	27 05 2009	€ 17.90