Henning Mankell |
De terugkeer van de dansleraar
> Inhoudsbeschrijving
Twee gebeurtenissen overrompelen de 37-jarige inspecteur Stefan Lindman. Kort nadat hij heeft gehoord dat hij aan kanker geopereerd moet worden, leest hij in de krant dat zijn gepensioneerde ex-collega en mentor Herbert Molin is vermoord. Stefan Lindman reist af naar het Noord-Zweedse plaatsje Härjedalen, waar Molin in zijn verscholen liggende boerderij is afgeslacht. Molin blijkt zich daar niet voor niets te hebben teruggetrokken: hij heeft een verleden. In de boerderij vindt Lindman vreemde bloederige sporen. Het blijken de basispassen van de tango te zijn. Lindman doet nog een aangrijpende ontdekking: Molin is het nazi-gedachtegoed tot aan zijn dood trouw gebleven.
> Tekstfragment
De melding kwam op 19 oktober aan het eind van de middag bij de politie van Östersund binnen. Dat was nu zeven dagen geleden. Giuseppe stond op het punt het politiebureau te verlaten om zijn haar te laten knippen, toen iemand een telefoonhoorn in zijn hand drukte. De vrouw aan de telefoon had gegild. Om te kunnen verstaan wat ze zei, was hij gedwongen geweest de hoorn een eindje van zijn oor te houden. Twee dingen had hij onmiddellijk begrepen: dat de vrouw overstuur was en dat ze nuchter was. Hij was aan zijn bureau gaan zitten en had naar een notitieblok gezocht. Na enkele minuten was het hem gelukt wat aantekeningen te verzamelen waarmee hij enigszins een beeld kreeg van wat ze hem duidelijk probeerde te maken. De naam van de vrouw was Hanna Tunberg. Twee keer per maand maakte ze schoon bij een man die Herbert Molin heette en die een paar kilometer buiten Sveg woonde in een huis dat Rätmyren heette. Toen ze daar die dag kwam, had ze de hond dood in de kennel aangetroffen en gezien dat alle ramen van het huis kapot waren. Ze durfde niet te blijven, omdat ze dacht dat de man die er woonde gek was geworden. Ze was weer naar haar huis in Sveg gereden, waar ze haar man had opgehaald, die arbeidsongeschikt was. Samen waren ze teruggegaan naar het huis. Het was ongeveer vier uur 's middags. Op dat moment hadden ze al overwogen om de politie te bellen, maar ze hadden toch besloten om daarmee te wachten tot ze zeker wisten wat er gebeurd was. Een besluit waarvan ze allebei achteraf veel spijt hadden. De man was het huis ingegaan en onmiddellijk weer naar buiten gekomen. Hij had naar zijn vrouw, die bij de auto stond te wachten, geroepen dat het hele huis onder het bloed zat. Vervolgens hadden ze aan de bosrand vaag iets tussen de bomen zien schemeren. Hij was ernaartoe gelopen, teruggedeinsd van schrik en weer naar de auto gerend, waar hij vreselijk had moeten overgeven. Toen hij gekalmeerd was, waren ze linea recta teruggereden naar Sveg. De man, die een slecht hart had, was op de bank gaan liggen terwijl zij de politie van Sveg had gebeld, waar de telefoon stond doorgeschakeld naar Östersund. Giuseppe had de naam en het telefoonnummer van de vrouw genoteerd. Nadat ze had opgehangen, had hij teruggebeld om na te gaan of het nummer klopte. Hij had gecontroleerd of hij de naam van de dode goed had gehoord: Herbert Molin. Toen hij voor de tweede keer de hoorn op de haak had gelegd, had hij de gedachte aan een kappersbezoek helemaal laten varen.
Hij was onmiddellijk naar chef van dienst Rundström gegaan om de situatie uiteen te zetten. Twintig minuten later was hij in een politieauto met zwaailichten op weg naar Sveg. Tegelijkertijd maakte de technische recherche zich klaar om hem te volgen.
Even over halfzeven waren ze bij het huis aangekomen. Hanna Tunberg zat bij de afslag in haar auto te wachten, samen met inspecteur Erik Johansson, die in Sveg was gestationeerd en net terug was gekomen van een ander incident, een gekantelde vrachtauto met boomstammen bij Ytterhogdal. Inmiddels was het donker. Giuseppe had aan de blik in haar ogen gezien dat de vindplaats geen fraaie aanblik zou bieden. Eerst waren ze naar de plek aan de bosrand gegaan die Hanna Tunberg had beschreven. Hun ademhaling versnelde toen ze met hun zaklantaarns op het dode lichaam schenen. Giuseppe begreep haar. Hij dacht dat hij het meeste wel gezien had. Hij had meer dan eens meegemaakt dat zelfmoordenaars zichzelf met hun jachtgeweer in het gezicht hadden geschoten. Maar de man die op de grond lag, overtrof alles wat hij tot nu toe had moeten zien. Eigenlijk was het geen mens meer, maar een bloederige hoop. Zijn gezicht was opengeschaafd, zijn voeten waren bloederige hompen en zijn rug was zodanig kapotgeslagen dat je de botten kon zien.
Daarna waren ze met zaklantaarns en getrokken wapens op het huis afgelopen. Ze hadden inmiddels al gezien dat er inderdaad een dode grijze hond in de kennel lag. Toen ze het huis in kwamen, zagen ze dat Hanna niet overdreven had toen ze verteld had wat haar man had gezien. De vloer was bedekt met bloedsporen en glasscherven. Om geen sporen uit te wissen voor de technische recherche, waren ze in de deuropening blijven staan.
Hanna was al die tijd in haar auto blijven zitten met haar handen krampachtig om het stuur geklemd. Giuseppe had medelijden met haar. Hij wist dat deze dag haar altijd bij zou blijven, in de vorm van angst of een steeds terugkerende nachtmerrie.
Giuseppe had Erik op pad gestuurd om de technische recherche bij de afslag op te wachten. Ook had hij hem de opdracht gegeven zorgvuldig te noteren wat Hanna Tunberg vertelde. Met name de tijdstippen waren belangrijk.
Toen was Giuseppe alleen geweest. Hij had bij zichzelf gedacht dat hij voor een taak stond waar hij eigenlijk niet tegen opgewassen was. Maar hij wist ook dat niemand in Jämtland het onderzoek beter kon leiden dan hij. Hij besloot om dezelfde dag nog met de hoofdcommissaris te gaan praten om te zeggen dat de rijksrecherche erbij betrokken moest worden.
Hij naderde Svenstavik. De oktoberochtend was nog steeds donker. Het onderzoek naar de moord op de man in het bos was het afgelopen etmaal niets opgeschoten.
Er was nog een ander groot probleem.
Het was gebleken dat de dode man een gepensioneerde politieman was, die na een lang beroepsleven als rechercheur in Borås naar Härjedalen was verhuisd. De avond ervoor had Giuseppe thuis op de bank gezeten en de papieren doorgenomen die hij per fax uit Borås had gekregen. Door de essentiële gegevens die tezamen een signalement vormden, had hij nu een duidelijk beeld. Toch keek hij als het ware een lege ruimte in. Er was geen motief, er waren geen sporen en geen getuigen. Het was alsof een mysterieus kwaad zich los had gemaakt uit het bos, Herbert Molin met volle kracht had getroffen en vervolgens spoorloos was verdwenen.
Hij liet Svenstavik achter zich en reed verder naar Sveg. Het begon licht te worden, hij werd omringd door een blauwe gloed boven de bosheuvels. Hij dacht aan het voorlopig sectierapport dat hij gekregen had van de schouwartsen in Umeå, die het lichaam hadden onderzocht. Het had weliswaar inzicht verschaft in de manier waarop de verwondingen waren toegebracht, maar het had Giuseppe geen duidelijkheid gegeven over door wie of waarom deze uitzinnige daad was gepleegd. De lijkschouwer had de wreedheden die Molin had ondergaan uitvoerig beschreven. De verwondingen op zijn rug leken veroorzaakt te zijn door zweepslagen. Omdat de huid van zijn rug volledig opengereten was, kwamen ze er pas achter wat er gebeurd was toen ze een stukje van de zweep hadden gevonden. De lijkschouwer had door middel van een microscooponderzoek kunnen vaststellen dat de zweep van dierenhuid was gemaakt. Wat voor soort huid het was, kon hij echter nog niet zeggen, want het was afkomstig van een dier dat niet in Zweden voorkwam. De verwondingen onder de voetzolen van Molin waren naar alle waarschijnlijkheid met hetzelfde werktuig toegebracht. Maar hij was niet in zijn gezicht geslagen. De schrammen in zijn gezicht waren volgens de schouwartsen veroorzaakt doordat hij over de grond was gesleept. De wonden zaten vol aarde. Op zijn hals had de arts ten slotte ernstige blauwe plekken aangetroffen, die erop wezen dat iemand getracht had Molin te wurgen. Letterlijk getrácht, had de schouwarts in zijn sectierapport opgemerkt. Molin was namelijk niet omgekomen door verstikking. Ook niet door de resten traangas die in zijn ogen, keel en longen waren gevonden. Molin was gestorven door uitputting. Het leven was letterlijk uit zijn lichaam geslagen.
Giuseppe reed naar de kant van de weg en stopte. Hij stapte uit, zette de motor af en wachtte tot een vrachtwagen in noordelijke richting was gepasseerd. Toen maakte hij zijn gulp open om te plassen. Van de dingen die het leven de moeite waard maakten, was langs de kant van de weg piesen een van de beste. Maar toen hij weer achter het stuur zat, startte hij niet meteen de motor. Hij probeerde dat wat hij nu over de dood van Molin wist van een afstand te beschouwen. Langzaam liet hij alles wat hij had gezien en in de verschillende rapporten had gelezen de revue passeren en probeerde het van verschillende kanten te bekijken.
Er was misschien een mogelijkheid.
Ze hadden geen aanwijzing voor een motief gevonden. Tegelijkertijd was het duidelijk dat Molin was blootgesteld aan langdurig en bruut geweld.
Razernij, dacht Giuseppe. Daar draait het om. De mogelijkheid bestond dat razernij het eigenlijke motief was.
Razernij en wraakzucht.
Er was nog iets wat erop wees dat hij in de goede richting dacht. Alles gaf de indruk goed voorbereid te zijn. De dader had de waakhond gedood door zijn hals door te snijden. Hij was uitgerust met een zweep en een traangasgeweer. Dat duidde niet op toeval. Alles was goed gepland. De razernij was ingebed in een weldoordacht plan.
Razernij, dacht Giuseppe. Razernij en wraakzucht. Een plan. Dat betekent dat degene die Molin heeft vermoord hoogstwaarschijnlijk eerder in de buurt van het huis is geweest, wellicht vaker dan één keer. Het zou toch iemand opgevallen moeten zijn als onbekende mensen zich bij het huis hadden opgehouden? Of juist niet, dat niemand iets heeft gezien. Dat zou betekenen dat de moordenaar, of moordenaars, in de kennissenkring van Molin gezocht moeten worden.
Maar Molin had geen kennissenkring. Dat had Hanna Tunberg nadrukkelijk gezegd. Herbert Molin had geen sociale contacten. Hij was erg op zichzelf geweest.
Nogmaals nam hij de gebeurtenissen in gedachten door. Op de een of andere manier kreeg hij het gevoel dat de dader alleen was geweest. Iemand was naar het afgelegen huis gekomen, uitgerust met een zweep van een onbekende dierenhuid en een traangasgeweer. Met geraffineerde en weldoordachte wreedheid was Herbert Molin gedood en naakt aan de bosrand achtergelaten.
De vraag was of Herbert Molin simpelweg was vermoord. Of dat het misschien om een regelrechte afrekening ging.
Het was belangrijk dat de rijksrecherche werd ingelicht en de hulp van experts ingeroepen werd. Dit was niet zomaar een moord. Giuseppe raakte er steeds meer van overtuigd dat hij te maken had met een goed geplande afrekening.
Hij was onmiddellijk naar chef van dienst Rundström gegaan om de situatie uiteen te zetten. Twintig minuten later was hij in een politieauto met zwaailichten op weg naar Sveg. Tegelijkertijd maakte de technische recherche zich klaar om hem te volgen.
Even over halfzeven waren ze bij het huis aangekomen. Hanna Tunberg zat bij de afslag in haar auto te wachten, samen met inspecteur Erik Johansson, die in Sveg was gestationeerd en net terug was gekomen van een ander incident, een gekantelde vrachtauto met boomstammen bij Ytterhogdal. Inmiddels was het donker. Giuseppe had aan de blik in haar ogen gezien dat de vindplaats geen fraaie aanblik zou bieden. Eerst waren ze naar de plek aan de bosrand gegaan die Hanna Tunberg had beschreven. Hun ademhaling versnelde toen ze met hun zaklantaarns op het dode lichaam schenen. Giuseppe begreep haar. Hij dacht dat hij het meeste wel gezien had. Hij had meer dan eens meegemaakt dat zelfmoordenaars zichzelf met hun jachtgeweer in het gezicht hadden geschoten. Maar de man die op de grond lag, overtrof alles wat hij tot nu toe had moeten zien. Eigenlijk was het geen mens meer, maar een bloederige hoop. Zijn gezicht was opengeschaafd, zijn voeten waren bloederige hompen en zijn rug was zodanig kapotgeslagen dat je de botten kon zien.
Daarna waren ze met zaklantaarns en getrokken wapens op het huis afgelopen. Ze hadden inmiddels al gezien dat er inderdaad een dode grijze hond in de kennel lag. Toen ze het huis in kwamen, zagen ze dat Hanna niet overdreven had toen ze verteld had wat haar man had gezien. De vloer was bedekt met bloedsporen en glasscherven. Om geen sporen uit te wissen voor de technische recherche, waren ze in de deuropening blijven staan.
Hanna was al die tijd in haar auto blijven zitten met haar handen krampachtig om het stuur geklemd. Giuseppe had medelijden met haar. Hij wist dat deze dag haar altijd bij zou blijven, in de vorm van angst of een steeds terugkerende nachtmerrie.
Giuseppe had Erik op pad gestuurd om de technische recherche bij de afslag op te wachten. Ook had hij hem de opdracht gegeven zorgvuldig te noteren wat Hanna Tunberg vertelde. Met name de tijdstippen waren belangrijk.
Toen was Giuseppe alleen geweest. Hij had bij zichzelf gedacht dat hij voor een taak stond waar hij eigenlijk niet tegen opgewassen was. Maar hij wist ook dat niemand in Jämtland het onderzoek beter kon leiden dan hij. Hij besloot om dezelfde dag nog met de hoofdcommissaris te gaan praten om te zeggen dat de rijksrecherche erbij betrokken moest worden.
Hij naderde Svenstavik. De oktoberochtend was nog steeds donker. Het onderzoek naar de moord op de man in het bos was het afgelopen etmaal niets opgeschoten.
Er was nog een ander groot probleem.
Het was gebleken dat de dode man een gepensioneerde politieman was, die na een lang beroepsleven als rechercheur in Borås naar Härjedalen was verhuisd. De avond ervoor had Giuseppe thuis op de bank gezeten en de papieren doorgenomen die hij per fax uit Borås had gekregen. Door de essentiële gegevens die tezamen een signalement vormden, had hij nu een duidelijk beeld. Toch keek hij als het ware een lege ruimte in. Er was geen motief, er waren geen sporen en geen getuigen. Het was alsof een mysterieus kwaad zich los had gemaakt uit het bos, Herbert Molin met volle kracht had getroffen en vervolgens spoorloos was verdwenen.
Hij liet Svenstavik achter zich en reed verder naar Sveg. Het begon licht te worden, hij werd omringd door een blauwe gloed boven de bosheuvels. Hij dacht aan het voorlopig sectierapport dat hij gekregen had van de schouwartsen in Umeå, die het lichaam hadden onderzocht. Het had weliswaar inzicht verschaft in de manier waarop de verwondingen waren toegebracht, maar het had Giuseppe geen duidelijkheid gegeven over door wie of waarom deze uitzinnige daad was gepleegd. De lijkschouwer had de wreedheden die Molin had ondergaan uitvoerig beschreven. De verwondingen op zijn rug leken veroorzaakt te zijn door zweepslagen. Omdat de huid van zijn rug volledig opengereten was, kwamen ze er pas achter wat er gebeurd was toen ze een stukje van de zweep hadden gevonden. De lijkschouwer had door middel van een microscooponderzoek kunnen vaststellen dat de zweep van dierenhuid was gemaakt. Wat voor soort huid het was, kon hij echter nog niet zeggen, want het was afkomstig van een dier dat niet in Zweden voorkwam. De verwondingen onder de voetzolen van Molin waren naar alle waarschijnlijkheid met hetzelfde werktuig toegebracht. Maar hij was niet in zijn gezicht geslagen. De schrammen in zijn gezicht waren volgens de schouwartsen veroorzaakt doordat hij over de grond was gesleept. De wonden zaten vol aarde. Op zijn hals had de arts ten slotte ernstige blauwe plekken aangetroffen, die erop wezen dat iemand getracht had Molin te wurgen. Letterlijk getrácht, had de schouwarts in zijn sectierapport opgemerkt. Molin was namelijk niet omgekomen door verstikking. Ook niet door de resten traangas die in zijn ogen, keel en longen waren gevonden. Molin was gestorven door uitputting. Het leven was letterlijk uit zijn lichaam geslagen.
Giuseppe reed naar de kant van de weg en stopte. Hij stapte uit, zette de motor af en wachtte tot een vrachtwagen in noordelijke richting was gepasseerd. Toen maakte hij zijn gulp open om te plassen. Van de dingen die het leven de moeite waard maakten, was langs de kant van de weg piesen een van de beste. Maar toen hij weer achter het stuur zat, startte hij niet meteen de motor. Hij probeerde dat wat hij nu over de dood van Molin wist van een afstand te beschouwen. Langzaam liet hij alles wat hij had gezien en in de verschillende rapporten had gelezen de revue passeren en probeerde het van verschillende kanten te bekijken.
Er was misschien een mogelijkheid.
Ze hadden geen aanwijzing voor een motief gevonden. Tegelijkertijd was het duidelijk dat Molin was blootgesteld aan langdurig en bruut geweld.
Razernij, dacht Giuseppe. Daar draait het om. De mogelijkheid bestond dat razernij het eigenlijke motief was.
Razernij en wraakzucht.
Er was nog iets wat erop wees dat hij in de goede richting dacht. Alles gaf de indruk goed voorbereid te zijn. De dader had de waakhond gedood door zijn hals door te snijden. Hij was uitgerust met een zweep en een traangasgeweer. Dat duidde niet op toeval. Alles was goed gepland. De razernij was ingebed in een weldoordacht plan.
Razernij, dacht Giuseppe. Razernij en wraakzucht. Een plan. Dat betekent dat degene die Molin heeft vermoord hoogstwaarschijnlijk eerder in de buurt van het huis is geweest, wellicht vaker dan één keer. Het zou toch iemand opgevallen moeten zijn als onbekende mensen zich bij het huis hadden opgehouden? Of juist niet, dat niemand iets heeft gezien. Dat zou betekenen dat de moordenaar, of moordenaars, in de kennissenkring van Molin gezocht moeten worden.
Maar Molin had geen kennissenkring. Dat had Hanna Tunberg nadrukkelijk gezegd. Herbert Molin had geen sociale contacten. Hij was erg op zichzelf geweest.
Nogmaals nam hij de gebeurtenissen in gedachten door. Op de een of andere manier kreeg hij het gevoel dat de dader alleen was geweest. Iemand was naar het afgelegen huis gekomen, uitgerust met een zweep van een onbekende dierenhuid en een traangasgeweer. Met geraffineerde en weldoordachte wreedheid was Herbert Molin gedood en naakt aan de bosrand achtergelaten.
De vraag was of Herbert Molin simpelweg was vermoord. Of dat het misschien om een regelrechte afrekening ging.
Het was belangrijk dat de rijksrecherche werd ingelicht en de hulp van experts ingeroepen werd. Dit was niet zomaar een moord. Giuseppe raakte er steeds meer van overtuigd dat hij te maken had met een goed geplande afrekening.
> Meer boeken van deze auteur
| Aan de oever van de tijd | Gebonden | 01 03 2007 | € 19.90 |
| Daniël zoon van de wind | Paperback | 20 10 2007 | € 6.99 |
| De blinde muur | E-boek | 24 10 2011 | € 9.90 |
| De blinde muur | Paperback | 15 10 2009 | € 9.90 |
| De blinde muur | Paperback | 20 05 2006 | € 10.00 |
| De Chinees | Paperback | 08 01 2011 | € 9.90 |
| De Chinees | Gebonden | 17 05 2008 | € 15.00 |
| De Daisy Sisters | Gebonden | 31 07 2010 | € 14.90 |
| De Daisy Sisters | Gebonden | 15 10 2009 | € 24.90 |
| De gekwelde man | Paperback | 16 02 2012 | € 12.50 |
| De gekwelde man | E-boek | 24 10 2011 | € 9.90 |
| De gekwelde man | Gebonden | 24 05 2011 | € 15.00 |
| De gekwelde man | Gebonden | 10 02 2010 | € 15.00 |
| De hond die naar de sterren rende | Gebonden | 25 06 2008 | € 14.90 |
| De jonge Wallander | E-boek | 24 10 2011 | € 9.90 |
| De jonge Wallander | Paperback | 15 10 2009 | € 9.90 |
| De jonge Wallander | Paperback | 20 05 2006 | € 10.00 |
| De jongen die met sneeuw in zijn bed sliep | Gebonden | 01 10 2009 | € 14.90 |
| De man die glimlachte | E-boek | 24 10 2011 | € 9.90 |
| De man die glimlachte | Paperback | 15 10 2009 | € 9.90 |
| De man die glimlachte | Paperback | 06 05 2006 | € 10.00 |
| De man die glimlachte | Paperback | 18 05 2004 | € 10.00 |
| De terugkeer van de dansleraar | Paperback | 08 01 2011 | € 9.90 |
| De terugkeer van de dansleraar | Paperback | 21 05 2008 | € 12.50 |
| De terugkeer van de dansleraar | Paperback | 13 10 2006 | € 17.90 |
| De terugkeer van de dansleraar | Gebonden | 01 09 2005 | € 24.90 |
| De vijfde vrouw | E-boek | 24 10 2011 | € 9.90 |
| De vijfde vrouw | Paperback | 15 10 2009 | € 9.90 |
| De vijfde vrouw | Paperback | 18 05 2004 | € 17.90 |
| De witte leeuwin | E-boek | 24 10 2011 | € 9.90 |
| De witte leeuwin | Paperback | 15 10 2009 | € 9.90 |
| De witte leeuwin | Paperback | 01 05 2006 | € 10.00 |
| De witte leeuwin | Paperback | 18 05 2004 | € 10.00 |
| Diepte | E-boek | 24 10 2011 | € 9.90 |
| Diepte | Gebonden | 24 02 2009 | € 15.00 |
| Diepte | Gebonden | 30 08 2006 | € 12.50 |
| Dwaalsporen | E-boek | 24 10 2011 | € 9.90 |
| Dwaalsporen | Paperback | 13 06 2009 | € 9.90 |
| Dwaalsporen | Paperback | 06 05 2006 | € 10.00 |
| Dwaalsporen | Paperback | 27 04 2004 | € 10.00 |
| Geschiedenis van een gevallen engel | Gebonden | 21 10 2011 | € 24.90 |
| Geschiedenis van een gevallen engel | Paperback | 21 10 2011 | € 19.90 |
| Geschiedenis van een gevallen engel | E-boek | 18 10 2011 | € 16.90 |
| Het geheim van het vuur | Gebonden | 01 07 2010 | € 12.50 |
| Het oog van de luipaard | Gebonden | 04 02 2006 | € 22.50 |
| Het raadsel van het vuur | E-boek | 23 12 2011 | € 12.90 |
| Het raadsel van het vuur | Gebonden | 01 11 2011 | € 16.90 |
| Honden van Riga | E-boek | 24 10 2011 | € 9.90 |
| Honden van Riga | Paperback | 15 10 2009 | € 9.90 |
| Honden van Riga | Paperback | 01 05 2006 | € 10.00 |
| Italiaanse schoenen | E-boek | 24 10 2011 | € 9.90 |
| Italiaanse schoenen | Paperback | 08 10 2011 | € 9.90 |
| Italiaanse schoenen | Gebonden | 01 06 2010 | € 14.90 |
| Italiaanse schoenen | Gebonden | 16 02 2008 | € 19.90 |
| Kennedy’s brein | Paperback | 07 07 2011 | € 9.90 |
| Kennedy’s brein | Gebonden | 07 10 2008 | € 19.90 |
| Labyrint | Paperback | 28 05 2011 | € 9.90 |
| Lukas en de kat die van regen hield | Gebonden | 01 09 2007 | € 10.00 |
| Midzomermoord | E-boek | 24 10 2011 | € 9.90 |
| Midzomermoord | Paperback | 15 10 2009 | € 9.90 |
| Midzomermoord | Paperback | 18 05 2004 | € 17.90 |
| Moordenaar zonder gezicht | E-boek | 24 10 2011 | € 9.90 |
| Moordenaar zonder gezicht | Paperback | 15 10 2009 | € 9.90 |
| Moordenaar zonder gezicht | Paperback | 03 03 2009 | € 9.90 |
| Moordenaar zonder gezicht | Paperback | 15 04 2006 | € 10.00 |
| Reis naar het einde van de wereld | Gebonden | 28 10 2009 | € 14.90 |
| Schaduwen in de schemering | Gebonden | 02 05 2009 | € 14.90 |
| Spanning van Henning Mankell | Gebonden | 19 12 2008 | € 39.50 |
| Tea-Bag | Paperback | 15 02 2008 | € 9.90 |
| Tea-bag | Paperback | 13 05 2006 | € 5.99 |
| Tea-Bag | Paperback | 25 02 2005 | € 12.50 |
| Voor de Vorst | Paperback | 08 01 2011 | € 9.90 |
| Voor de vorst | Paperback | 01 06 2007 | € 17.90 |
| Voor de vorst | Gebonden | 24 05 2006 | € 24.90 |
STUUR DOOR