Karin Alvtegen |
Schuld
> Inhoudsbeschrijving
Een geraffineerde mix van psychodrama en misdaad
Peter Brolin staat voor een faillissement en kan wel wat geld gebruiken. Het is daarom niet verwonderlijk dat hij van een wildvreemde vrouw de opdracht aanneemt een pakketje bij haar man Olof te bezorgen. Als Peter zich bij Olof meldt, is deze zeer verbaasd én verontrust. Olof Lundberg is namelijk al jaren weduwnaar. In het pakje vinden ze een roodfluwelen doosje met daarin een bleekwitte afgesneden teen. Olof zegt al enige tijd het mikpunt van terreur te zijn. Peter verklaart zich bereid om tegen vorstelijke betaling de identiteit van de mysterieuze vrouwelijke stalker te achterhalen. Al snel richt de terreur zich echter op hem.
Peter Brolin staat voor een faillissement en kan wel wat geld gebruiken. Het is daarom niet verwonderlijk dat hij van een wildvreemde vrouw de opdracht aanneemt een pakketje bij haar man Olof te bezorgen. Als Peter zich bij Olof meldt, is deze zeer verbaasd én verontrust. Olof Lundberg is namelijk al jaren weduwnaar. In het pakje vinden ze een roodfluwelen doosje met daarin een bleekwitte afgesneden teen. Olof zegt al enige tijd het mikpunt van terreur te zijn. Peter verklaart zich bereid om tegen vorstelijke betaling de identiteit van de mysterieuze vrouwelijke stalker te achterhalen. Al snel richt de terreur zich echter op hem.
> Tekstfragment
Er kwam een roodfluwelen doosje te voorschijn. Op het dekselte zat een kaartje vastgeplakt met een boeket rode rozen erop. ‘De liefde verdraagt alles’, stond er met rode viltstift in overdreven sierlijke krulletters. Lundberg duwde het dekseltje voorzichtig een stukje omhoog.
‘Gadverdarrie.’
Hij liet zich achterover in zijn stoel ploffen en verborg zijn gezicht in zijn rechterhand.
Peter keek naar hem. Lundberg gaf taal noch teken. Peter deed een stapje naar voren en de gekwelde man achter het bureau gebaarde met zijn linkerhand dat hij het doosje mocht openmaken als hij wilde. Peter aarzelde maar een seconde. De nieuwsgierigheid naar wat hij op zijn wandeling in zijn zak had gehad, was hem nu te machtig. Zonder al te dichtbij te komen, wipte hij het dekseltje met zijn rechterwijsvinger omhoog. Hij hoefde niet dichterbij te komen om te zien wat er op de witte watten in het doosje lag.
Het was een teen.
‘Gadverdarrie.’
Hij liet zich achterover in zijn stoel ploffen en verborg zijn gezicht in zijn rechterhand.
Peter keek naar hem. Lundberg gaf taal noch teken. Peter deed een stapje naar voren en de gekwelde man achter het bureau gebaarde met zijn linkerhand dat hij het doosje mocht openmaken als hij wilde. Peter aarzelde maar een seconde. De nieuwsgierigheid naar wat hij op zijn wandeling in zijn zak had gehad, was hem nu te machtig. Zonder al te dichtbij te komen, wipte hij het dekseltje met zijn rechterwijsvinger omhoog. Hij hoefde niet dichterbij te komen om te zien wat er op de witte watten in het doosje lag.
Het was een teen.
> Meer boeken van deze auteur
STUUR DOOR