Henning Mankell |
Diepte
> Inhoudsbeschrijving
Aan het begin van de Eerste Wereldoorlog lopen de militaire spanningen tussen Duitsland en Rusland hoog op. Voor de veiligheid van de vloot zoekt het neutrale Zweden naar een meer beschermd gelegen route langs de grillige kust. Er is maar ? man die zo’n opdracht kan uitvoeren: Lars Tobiasson-Svartman, een in zichzelf gekeerde dieptemeter. Hij drukt alles uit in maten en afstanden, ook de verhoudingen tussen mensen. Zelfs in de relatie met zijn echtgenote is hij niet op zoek naar intimiteit, maar naar het scheppen van afstand. Als hij tijdens zijn tocht een vrouw ontmoet die alleen op een rotsachtig eiland woont, verliest hij de controle over zijn gevoelens. De verhouding tussen de dieptemeter en de vrouw is het begin van een verhaal vol spannende wendingen.
> Tekstfragment
11
Aan stuurboordzijde, waar hij onder de trap verstopt stond, werd de kust zichtbaar in het ochtendgloren. Bultrotsen en uitlopers van scheren stegen en daalden in de ruwe zee.
Hier begint en eindigt een land, dacht Lars Tobiasson-Svartman. Maar de grenslijn is amorf, er is geen exact punt waar de zee ophoudt en het land begint. De bultrotsen zijn amper zichtbaar boven het wateroppervlak. Vroeger hadden zeelui in deze zeehondenruggen en vinnige uitsteeksels vreemde en enge watermonsters gezien. Zo kan ik me deze rotsen ook voorstellen: als dieren die langzaam oprijzen uit zee. Maar ze jagen me geen angst aan. Voor mij zijn de klippen achter de brekende golven niets anders dan bedachtzame en volstrekt ongevaarlijke nijlpaarden, van een soort die alleen in de Oostzee voorkomt.
Hier begint en eindigt een land, dacht hij nogmaals. Een rotsplateau dat langzaam zijn rug bolt. Een rots die Zweden heet.
Hij liep naar de reling en keek naar beneden in het blauwgrijze water dat langs de flanken van de jager stroomde. De zee wijkt nooit, dacht hij. De zee verkoopt nooit zijn huid. ’s Winters is deze zee als een bevroren huid. De herfst is stilte, afwachten. Plotselinge uitbarstingen van luidruchtige winden. De zomer is niets anders dan een vluchtige schittering in het spiegelblanke water.
Zee, bodemverheffing, al dat onbegrijpelijke, is als de langzame beweging van de kinderjaren in de richting van ouderdom en dood. In alle mensen is een bodemverheffing gaande. Van de zee komen al onze herinneringen.
De zee is een droom die nooit zijn huid verkoopt.
Hij glimlachte. Mijn vrouw wil me niet laten zien dat ze huilt. Misschien is het om dezelfde redenen, wat die dan ook mogen zijn, dat ik haar niet wil laten zien wie ik ben als ik alleen ben met de zee?
Hij keerde terug naar de verscholen plek. Op het achterdek leegde een verkleumde matroos een emmer met etensresten in het water. Meeuwen volgden in het kielzog van het schip als een waakzame achterhoede. Het dek was weer verlaten. Hij bleef naar de bultrotsen kijken. Het morgenlicht won aan kracht.
De riffen en bultrotsen zijn niet alleen dieren, dacht hij. Het zijn ook stenen die zich losmaken van de zee. Geen vrijheid zonder inspanning. Maar deze stenen zijn ook tijd. Stenen die zich langzaam verheffen uit de zee die nooit wijkt.
Hij maakte een berekening waar ze zich bevonden. Elf uur geleden hadden ze Stockholm verlaten. Hij berekende de snelheid opnieuw en stelde deze bij naar 9 knopen. Ze bevonden zich ergens in de noordelijke scheren van Östergötland, ten zuiden van Landsort, ten noorden van de vuurtoren op Häradskär, ten zuiden of oosten van Fällb[ao]darna.
Hij keerde terug naar zijn hut. Afgezien van de matroos had hij niemand gezien van de omvangrijke bemanning van het schip. En niemand had hem of zijn schuilplaats dan ook ontdekt.
Hij ging zijn hut binnen en nam plaats op de rand van zijn kooi. Over 30 minuten zou hij in de officiersmess ontbijten. Om halftien moest hij zich vervoegen in de privé-salon van de bevelhebber. De commandeur, kapitein Hans Rake, zou hem de geheime instructies geven die achter slot en grendel lagen in de brandkast van het schip.
12
Hij vroeg zich ineens af waarom hij zo zelden lachte.
Wat was hem ontnomen? Waarom dacht hij zo vaak dat hij gegoten was uit slecht ruwijzer?
13
Hij zat op de rand van zijn kooi en liet zijn blik langzaam door de hut glijden.
Hij was 2 bij 3 meter, als een gevangeniscel, met een ronde patrijspoort gevat in messing. Onder de hut liep een gang die de verschillende delen van het schip met elkaar verbond. Volgens de constructietekening, die hij tot in het kleinste detail had ingeprent, waren er ook twee waterdichte verticale schotten links van de hut maar 2 meter dieper het schip in. Boven zijn hoofd liep de trap die naar het midscheepskanon aan stuurboord voerde.
Hij dacht: de hut is een punt. Ik bevind me op dit moment precies in het midden van dat punt. Eens zullen er in de toekomst zulke precieze meetinstrumenten zijn dat het mogelijk is de exacte positie van iedere hut op ieder gewenst moment vast te stellen in longituden en latituden. In een fractie van een seconde kan de positie op de wereldkaart worden bepaald. Als het zover is, is er geen plaats meer voor goden. Wie heeft er een God nodig als de exacte positie van een mens kan worden bepaald, als diens innerlijke positie exact met de uiterlijke positie zal samenvallen? Degene die leeft van het speculeren op bijgeloof en religie zal iets anders moeten verzinnen om in zijn levensonderhoud te voorzien.
Charlatans en hydrografen staan onherroepelijk ieder aan de andere kant van die cruciale scheidslijn. Niet de datumlijn of de nulmeridiaan, maar de lijn die het meetbare scheidt van dat wat niet gemeten kan worden en dat daarom ook niet bestaat.
Hij schrok op. Iets in die gedachte verwarde hem. Maar hij kwam er niet achter wat het was.
Hij haalde zijn scheerspiegel uit het etui waarop Kristina Tacker zijn initialen en een kinderlijk vormgegeven roos had geborduurd.
Iedere keer als hij in de spiegel keek haalde hij diep adem. Het was alsof hij zich voorbereidde op een afdaling in een grote diepte. Hij maakte zichzelf wijs dat hij een vreemd gezicht te zien zou krijgen.
14
Er voer altijd een groot gevoel van opluchting door hem heen als hij zijn eigen ogen herkende, het gefronste voorhoofd, het litteken boven zijn linkeroog.
Hij bestudeerde zijn gezicht en dacht aan wie hij was. Een man die carrière had gemaakt in de Zweedse vloot, met de ambitie ooit de hoofdverantwoordelijke bij de genie van de marine te worden voor het in kaart brengen van de geheime Zweedse militaire vaarroutes.
Maar was hij meer dan dat?
Een persoon die onafgebroken afstanden en dieptes mat, zowel in de fysieke werkelijkheid als in de nog niet in kaart gebrachte zeeën van zijn innerlijk.
15
Hij streek met zijn hand over zijn wangen, legde de spiegel terug in het etui. Hij was ook een man die zijn achternaam had veranderd. Begin maart 1912 was zijn vader overleden. Een paar weken voor de Olympische Spelen zouden worden geopend in het nieuw gebouwde bakstenen stadion van Stockholm, had hij een verzoek tot naamsverandering ingediend bij de Koninklijke Patent- en Registratiedienst. Om de afstand tot zijn overleden vader te vergroten had hij besloten zijn moeders meisjesnaam op te nemen tussen zijn voornaam en de naam Svartman. Zijn moeder had altijd geprobeerd hem te beschermen tegen de humeurige en voortdurend opvliegende vader. Zijn vader was dood, maar ook dode mensen kunnen een bedreiging vormen. Nu zou zijn moeder ook in zijn naam als een beschermende muur aanwezig zijn.
Hij legde het spiegeletui weg en opende het deksel van een houten kistje dat hij op het kleine tafeltje met stormranden had neergezet. Er zaten vier klokjes in. Drie klokjes wezen exact dezelfde tijd aan. Ze controleerden elkaar. Bij de vierde, die hij van zijn vader had geërfd, stonden de wijzers stil. Daar was de tijd opgehouden.
Hij sloeg het deksel weer dicht. Drie klokjes wezen hem de tijd, de vierde de dood.
Aan stuurboordzijde, waar hij onder de trap verstopt stond, werd de kust zichtbaar in het ochtendgloren. Bultrotsen en uitlopers van scheren stegen en daalden in de ruwe zee.
Hier begint en eindigt een land, dacht Lars Tobiasson-Svartman. Maar de grenslijn is amorf, er is geen exact punt waar de zee ophoudt en het land begint. De bultrotsen zijn amper zichtbaar boven het wateroppervlak. Vroeger hadden zeelui in deze zeehondenruggen en vinnige uitsteeksels vreemde en enge watermonsters gezien. Zo kan ik me deze rotsen ook voorstellen: als dieren die langzaam oprijzen uit zee. Maar ze jagen me geen angst aan. Voor mij zijn de klippen achter de brekende golven niets anders dan bedachtzame en volstrekt ongevaarlijke nijlpaarden, van een soort die alleen in de Oostzee voorkomt.
Hier begint en eindigt een land, dacht hij nogmaals. Een rotsplateau dat langzaam zijn rug bolt. Een rots die Zweden heet.
Hij liep naar de reling en keek naar beneden in het blauwgrijze water dat langs de flanken van de jager stroomde. De zee wijkt nooit, dacht hij. De zee verkoopt nooit zijn huid. ’s Winters is deze zee als een bevroren huid. De herfst is stilte, afwachten. Plotselinge uitbarstingen van luidruchtige winden. De zomer is niets anders dan een vluchtige schittering in het spiegelblanke water.
Zee, bodemverheffing, al dat onbegrijpelijke, is als de langzame beweging van de kinderjaren in de richting van ouderdom en dood. In alle mensen is een bodemverheffing gaande. Van de zee komen al onze herinneringen.
De zee is een droom die nooit zijn huid verkoopt.
Hij glimlachte. Mijn vrouw wil me niet laten zien dat ze huilt. Misschien is het om dezelfde redenen, wat die dan ook mogen zijn, dat ik haar niet wil laten zien wie ik ben als ik alleen ben met de zee?
Hij keerde terug naar de verscholen plek. Op het achterdek leegde een verkleumde matroos een emmer met etensresten in het water. Meeuwen volgden in het kielzog van het schip als een waakzame achterhoede. Het dek was weer verlaten. Hij bleef naar de bultrotsen kijken. Het morgenlicht won aan kracht.
De riffen en bultrotsen zijn niet alleen dieren, dacht hij. Het zijn ook stenen die zich losmaken van de zee. Geen vrijheid zonder inspanning. Maar deze stenen zijn ook tijd. Stenen die zich langzaam verheffen uit de zee die nooit wijkt.
Hij maakte een berekening waar ze zich bevonden. Elf uur geleden hadden ze Stockholm verlaten. Hij berekende de snelheid opnieuw en stelde deze bij naar 9 knopen. Ze bevonden zich ergens in de noordelijke scheren van Östergötland, ten zuiden van Landsort, ten noorden van de vuurtoren op Häradskär, ten zuiden of oosten van Fällb[ao]darna.
Hij keerde terug naar zijn hut. Afgezien van de matroos had hij niemand gezien van de omvangrijke bemanning van het schip. En niemand had hem of zijn schuilplaats dan ook ontdekt.
Hij ging zijn hut binnen en nam plaats op de rand van zijn kooi. Over 30 minuten zou hij in de officiersmess ontbijten. Om halftien moest hij zich vervoegen in de privé-salon van de bevelhebber. De commandeur, kapitein Hans Rake, zou hem de geheime instructies geven die achter slot en grendel lagen in de brandkast van het schip.
12
Hij vroeg zich ineens af waarom hij zo zelden lachte.
Wat was hem ontnomen? Waarom dacht hij zo vaak dat hij gegoten was uit slecht ruwijzer?
13
Hij zat op de rand van zijn kooi en liet zijn blik langzaam door de hut glijden.
Hij was 2 bij 3 meter, als een gevangeniscel, met een ronde patrijspoort gevat in messing. Onder de hut liep een gang die de verschillende delen van het schip met elkaar verbond. Volgens de constructietekening, die hij tot in het kleinste detail had ingeprent, waren er ook twee waterdichte verticale schotten links van de hut maar 2 meter dieper het schip in. Boven zijn hoofd liep de trap die naar het midscheepskanon aan stuurboord voerde.
Hij dacht: de hut is een punt. Ik bevind me op dit moment precies in het midden van dat punt. Eens zullen er in de toekomst zulke precieze meetinstrumenten zijn dat het mogelijk is de exacte positie van iedere hut op ieder gewenst moment vast te stellen in longituden en latituden. In een fractie van een seconde kan de positie op de wereldkaart worden bepaald. Als het zover is, is er geen plaats meer voor goden. Wie heeft er een God nodig als de exacte positie van een mens kan worden bepaald, als diens innerlijke positie exact met de uiterlijke positie zal samenvallen? Degene die leeft van het speculeren op bijgeloof en religie zal iets anders moeten verzinnen om in zijn levensonderhoud te voorzien.
Charlatans en hydrografen staan onherroepelijk ieder aan de andere kant van die cruciale scheidslijn. Niet de datumlijn of de nulmeridiaan, maar de lijn die het meetbare scheidt van dat wat niet gemeten kan worden en dat daarom ook niet bestaat.
Hij schrok op. Iets in die gedachte verwarde hem. Maar hij kwam er niet achter wat het was.
Hij haalde zijn scheerspiegel uit het etui waarop Kristina Tacker zijn initialen en een kinderlijk vormgegeven roos had geborduurd.
Iedere keer als hij in de spiegel keek haalde hij diep adem. Het was alsof hij zich voorbereidde op een afdaling in een grote diepte. Hij maakte zichzelf wijs dat hij een vreemd gezicht te zien zou krijgen.
14
Er voer altijd een groot gevoel van opluchting door hem heen als hij zijn eigen ogen herkende, het gefronste voorhoofd, het litteken boven zijn linkeroog.
Hij bestudeerde zijn gezicht en dacht aan wie hij was. Een man die carrière had gemaakt in de Zweedse vloot, met de ambitie ooit de hoofdverantwoordelijke bij de genie van de marine te worden voor het in kaart brengen van de geheime Zweedse militaire vaarroutes.
Maar was hij meer dan dat?
Een persoon die onafgebroken afstanden en dieptes mat, zowel in de fysieke werkelijkheid als in de nog niet in kaart gebrachte zeeën van zijn innerlijk.
15
Hij streek met zijn hand over zijn wangen, legde de spiegel terug in het etui. Hij was ook een man die zijn achternaam had veranderd. Begin maart 1912 was zijn vader overleden. Een paar weken voor de Olympische Spelen zouden worden geopend in het nieuw gebouwde bakstenen stadion van Stockholm, had hij een verzoek tot naamsverandering ingediend bij de Koninklijke Patent- en Registratiedienst. Om de afstand tot zijn overleden vader te vergroten had hij besloten zijn moeders meisjesnaam op te nemen tussen zijn voornaam en de naam Svartman. Zijn moeder had altijd geprobeerd hem te beschermen tegen de humeurige en voortdurend opvliegende vader. Zijn vader was dood, maar ook dode mensen kunnen een bedreiging vormen. Nu zou zijn moeder ook in zijn naam als een beschermende muur aanwezig zijn.
Hij legde het spiegeletui weg en opende het deksel van een houten kistje dat hij op het kleine tafeltje met stormranden had neergezet. Er zaten vier klokjes in. Drie klokjes wezen exact dezelfde tijd aan. Ze controleerden elkaar. Bij de vierde, die hij van zijn vader had geërfd, stonden de wijzers stil. Daar was de tijd opgehouden.
Hij sloeg het deksel weer dicht. Drie klokjes wezen hem de tijd, de vierde de dood.
> Meer boeken van deze auteur
| Aan de oever van de tijd | Gebonden | 01 03 2007 | € 19.90 |
| Daniël zoon van de wind | Paperback | 20 10 2007 | € 6.99 |
| De blinde muur | E-boek | 24 10 2011 | € 9.90 |
| De blinde muur | Paperback | 15 10 2009 | € 9.90 |
| De blinde muur | Paperback | 20 05 2006 | € 10.00 |
| De Chinees | Paperback | 08 01 2011 | € 9.90 |
| De Chinees | Gebonden | 17 05 2008 | € 15.00 |
| De Daisy Sisters | Gebonden | 31 07 2010 | € 14.90 |
| De Daisy Sisters | Gebonden | 15 10 2009 | € 24.90 |
| De gekwelde man | Paperback | 16 02 2012 | € 12.50 |
| De gekwelde man | E-boek | 24 10 2011 | € 9.90 |
| De gekwelde man | Gebonden | 24 05 2011 | € 15.00 |
| De gekwelde man | Gebonden | 10 02 2010 | € 15.00 |
| De hond die naar de sterren rende | Gebonden | 25 06 2008 | € 14.90 |
| De jonge Wallander | E-boek | 24 10 2011 | € 9.90 |
| De jonge Wallander | Paperback | 15 10 2009 | € 9.90 |
| De jonge Wallander | Paperback | 20 05 2006 | € 10.00 |
| De jongen die met sneeuw in zijn bed sliep | Gebonden | 01 10 2009 | € 14.90 |
| De man die glimlachte | E-boek | 24 10 2011 | € 9.90 |
| De man die glimlachte | Paperback | 15 10 2009 | € 9.90 |
| De man die glimlachte | Paperback | 06 05 2006 | € 10.00 |
| De man die glimlachte | Paperback | 18 05 2004 | € 10.00 |
| De terugkeer van de dansleraar | Paperback | 08 01 2011 | € 9.90 |
| De terugkeer van de dansleraar | Paperback | 21 05 2008 | € 12.50 |
| De terugkeer van de dansleraar | Paperback | 13 10 2006 | € 17.90 |
| De terugkeer van de dansleraar | Gebonden | 01 09 2005 | € 24.90 |
| De vijfde vrouw | E-boek | 24 10 2011 | € 9.90 |
| De vijfde vrouw | Paperback | 15 10 2009 | € 9.90 |
| De vijfde vrouw | Paperback | 18 05 2004 | € 17.90 |
| De witte leeuwin | E-boek | 24 10 2011 | € 9.90 |
| De witte leeuwin | Paperback | 15 10 2009 | € 9.90 |
| De witte leeuwin | Paperback | 01 05 2006 | € 10.00 |
| De witte leeuwin | Paperback | 18 05 2004 | € 10.00 |
| Diepte | E-boek | 24 10 2011 | € 9.90 |
| Diepte | Gebonden | 24 02 2009 | € 15.00 |
| Diepte | Gebonden | 30 08 2006 | € 12.50 |
| Dwaalsporen | E-boek | 24 10 2011 | € 9.90 |
| Dwaalsporen | Paperback | 13 06 2009 | € 9.90 |
| Dwaalsporen | Paperback | 06 05 2006 | € 10.00 |
| Dwaalsporen | Paperback | 27 04 2004 | € 10.00 |
| Geschiedenis van een gevallen engel | Gebonden | 21 10 2011 | € 24.90 |
| Geschiedenis van een gevallen engel | Paperback | 21 10 2011 | € 19.90 |
| Geschiedenis van een gevallen engel | E-boek | 18 10 2011 | € 16.90 |
| Het geheim van het vuur | Gebonden | 01 07 2010 | € 12.50 |
| Het oog van de luipaard | Gebonden | 04 02 2006 | € 22.50 |
| Het raadsel van het vuur | E-boek | 23 12 2011 | € 12.90 |
| Het raadsel van het vuur | Gebonden | 01 11 2011 | € 16.90 |
| Honden van Riga | E-boek | 24 10 2011 | € 9.90 |
| Honden van Riga | Paperback | 15 10 2009 | € 9.90 |
| Honden van Riga | Paperback | 01 05 2006 | € 10.00 |
| Italiaanse schoenen | E-boek | 24 10 2011 | € 9.90 |
| Italiaanse schoenen | Paperback | 08 10 2011 | € 9.90 |
| Italiaanse schoenen | Gebonden | 01 06 2010 | € 14.90 |
| Italiaanse schoenen | Gebonden | 16 02 2008 | € 19.90 |
| Kennedy’s brein | Paperback | 07 07 2011 | € 9.90 |
| Kennedy’s brein | Gebonden | 07 10 2008 | € 19.90 |
| Labyrint | Paperback | 28 05 2011 | € 9.90 |
| Lukas en de kat die van regen hield | Gebonden | 01 09 2007 | € 10.00 |
| Midzomermoord | E-boek | 24 10 2011 | € 9.90 |
| Midzomermoord | Paperback | 15 10 2009 | € 9.90 |
| Midzomermoord | Paperback | 18 05 2004 | € 17.90 |
| Moordenaar zonder gezicht | E-boek | 24 10 2011 | € 9.90 |
| Moordenaar zonder gezicht | Paperback | 15 10 2009 | € 9.90 |
| Moordenaar zonder gezicht | Paperback | 03 03 2009 | € 9.90 |
| Moordenaar zonder gezicht | Paperback | 15 04 2006 | € 10.00 |
| Reis naar het einde van de wereld | Gebonden | 28 10 2009 | € 14.90 |
| Schaduwen in de schemering | Gebonden | 02 05 2009 | € 14.90 |
| Spanning van Henning Mankell | Gebonden | 19 12 2008 | € 39.50 |
| Tea-Bag | Paperback | 15 02 2008 | € 9.90 |
| Tea-bag | Paperback | 13 05 2006 | € 5.99 |
| Tea-Bag | Paperback | 25 02 2005 | € 12.50 |
| Voor de Vorst | Paperback | 08 01 2011 | € 9.90 |
| Voor de vorst | Paperback | 01 06 2007 | € 17.90 |
| Voor de vorst | Gebonden | 24 05 2006 | € 24.90 |
