> Inhoudsbeschrijving
Donkere en bezwerende prozagedichten
Deze bundel prozagedichten bevat twintig korte, autobiografische leugens. De gedichten roepen de levens op van verschillende mensen: hoe die levens eruitzien of eruitzagen. Er worden geen namen genoemd. Er wordt bijvoorbeeld gesproken over een vader of een neef – iedereen heeft een vader of een neef – waardoor de lezer zich eenvoudig met de personen uit de gedichten kan identificeren. Hij kan ermee sympathiseren of hun leven afwijzen.
Thema’s in de gedichten zijn de verlangens, angsten, liefdes, onvolkomenheden en kwaliteiten van mensen. Onderwerpen als dood, gekte en eenzaamheid, die in onze illusoire Zwitserleven-gevoel-en-voel-je-altijd-goed-maatschappij min of meer taboe zijn, worden niet vermeden.
> Tekstfragment
Donkere en bezwerende blues in de Nederlandse polder
Een neef is een meester in het aan zichzelf voorlezen van goed en kwaad. Maar aardse zinnen laten hem bonken, zweten en huiveren, de werkelijkheid doet de bijbelteksten van een neef geen recht. Hij houdt zijn intieme verlangens voor zich, zijn geest ligt braak bij jonge meisjes.
Uit Tiende autobiografische leugen
> Meer boeken van deze auteur