> Inhoudsbeschrijving
Een roman over een plattelandsgemeenschap die gedoemd lijkt te verdwijnen – en over een bijzonder soort aquavit
De beroemde predikant en tandenborstelprofeet Olof Helmersson wist rond 1950 door zijn bevlogen preken hele dorpen te bekeren in Västerbotten, Noord-Zweden – sommige mensen zelfs meerdere keren. Maar op zijn oude dag is hij tot de conclusie gekomen dat het geloof een dwaalspoor is. Daarom keert hij na vijftig jaar terug naar Västerbotten, om zijn fouten recht te zetten. Maar hij merkt dat de gemeenschap daar onherkenbaar veranderd is; de dorpen zijn vrijwel verlaten en de achtergebleven bewoners zitten niet op zijn komst te wachten: ze zijn op eigen gelegenheid al van hun geloof gevallen, weten niet meer wie hij is of hebben andere dingen aan hun hoofd.
> Tekstfragment
U weet dus niet wie ik ben? vroeg hij.
Nog niet, zei Leif Vikström. Maar het zou me niet verbazen als u het me vertelt.
Ik was dominee in Neder-Avabäck, zei Olof Helmersson. Ik heb hier de laatste grote opwekkingsbeweging in gang gezet. Ik preekte in alle zeven gemeenten. Tussen 1947 en 1955 heb ik vierhonderdzestien zielen in deze omgeving bekeerd. Sommigen van hen twee keer.
Waren er zoveel zielen?
Ja, die waren er.
Nou, zei Leif Vikström. Dan weet ik wie u bent. De mensen hebben over u gesproken. Maar ze zeiden dat u groot en lang was en golvend haar had en reuzenkracht.
Dat is langgeleden, zei de kale, verschrompelde Olof Helmersson.
Dan bent u ook degene die hier in het land het tandenpoetsen heeft ingevoerd.
Een predikant kan zijn tanden niet laten wegrotten, zei Olof Helmersson. Wanneer je preekt, kun je geen klapperend kunstgebit hebben.
> Recensie
‘Van heel sommige schrijvers zou je elke zin wel uit je hoofd willen leren. Zo’n schrijver is Lindgren.’ – NRC Handelsblad
‘Vanaf de eerste bladzijde raakte ik verslingerd aan dat zwijgzame proza van Lindgren.’ – Vrij Nederland
> Meer boeken van deze auteur