> Inhoudsbeschrijving
Op de dag van de verhuizing besluit ze dat ze toch niet gaat. Dat ze wil blijven. Dat er niets mag veranderen.
Ze sluit haar vriend op zolder op en praat tegen hem. Hij kan niet bewegen. Ze heeft hem dat onmogelijk gemaakt. Hij kan niet praten. Ook dat heeft ze hem onmogelijk gemaakt. Ze wil hem niet beter leren kennen dan ze al doet. Ze wil hem opnieuw zien. Als vreemde. En ze wil niet verder. Ze wil dat het stopt op het hoogtepunt.
> Tekstfragment
En natuurlijk komt er een kind en natuurlijk begrijpen we dan alles wat we altijd hebben geweigerd te begrijpen en natuurlijk weegt het op tegen... tegen... het zal tegen alles opwegen. Er is geen ramp te verzinnen door het kind veroorzaakt waar het kind zelf niet tegen opweegt. Dat garandeert dan misschien wel geen geluk, maar het garandeert wel dat we nog maar ? kant op hoeven denken: dat het niet anders had gekund. Omdat tegen die tijd het kind niet meer het kind zal heten maar een eigen naam zal hebben die niet meer veranderd kan worden, niet meer teruggegeven, omdat het kind en zijn naam dan net zo onomstotelijk bestaan als wij en onze namen denken te bestaan.
> Meer boeken van deze auteur
> Website auteur
STUUR DOOR