Assia Djebar |
Het verloren woord
> Inhoudsbeschrijving
Berkane keert na een lang verblijf in Parijs terug naar zijn vaderland Algerije. Vanuit zijn huis aan zee bezoekt hij geregeld de wijk waar hij opgroeide. De geliefde straten en plekken van vroeger zijn onherkenbaar geworden. Heen en weer geslingerd tussen de Franse en Algerijnse cultuur probeert hij zijn wortels te vinden.
De ontmoeting met de vertaalster Nadjia betekent een nostalgische terugkeer naar de lichamelijke liefde. Hun jeugd heeft in het teken gestaan van het kolonialisme en de onafhankelijkheidsstrijd, die overal diepe wonden heeft geslagen. Wanneer Berkane de plek wil bezoeken waar hij in 1962 gevangen heeft gezeten, neemt het verhaal een onverwachte wending.
De ontmoeting met de vertaalster Nadjia betekent een nostalgische terugkeer naar de lichamelijke liefde. Hun jeugd heeft in het teken gestaan van het kolonialisme en de onafhankelijkheidsstrijd, die overal diepe wonden heeft geslagen. Wanneer Berkane de plek wil bezoeken waar hij in 1962 gevangen heeft gezeten, neemt het verhaal een onverwachte wending.
> Tekstfragment
Na even later, in bed, de liefde te hebben bedreven, gaat ze poedelnaakt en rustig zitten. Ze duikt opnieuw in het verleden: verspreide herinneringen, vrolijk en bijna allemaal met betrekking tot de Franse school.
Ik bekijk haar even aandachtig als dat ik naar haar luister: rond, weelderig gevormd, naakt en met een donkergetinte huid. De vreugde van het genot hangt nog om ons heen, de bekoorlijkheid van haar schouders, haar heupen, haar om haar knie?geslagen armen (alsof ze in badpak gehurkt tegenover me op het strand zat) geeft me nog steeds voldoening, en toch richt mijn aandacht zich geleidelijk uitsluitend op haar gezicht, dat deels buiten de lichtkring van de lamp valt: haar zware wenkbrauwen die een volmaakte boog vormen, haar wat gezwollen oogleden, vaak neergeslagen, haar vlezige lippen die af en toe opeens tot stilstand komen.
Klik hier voor een uitgebreider fragment
Ik bekijk haar even aandachtig als dat ik naar haar luister: rond, weelderig gevormd, naakt en met een donkergetinte huid. De vreugde van het genot hangt nog om ons heen, de bekoorlijkheid van haar schouders, haar heupen, haar om haar knie?geslagen armen (alsof ze in badpak gehurkt tegenover me op het strand zat) geeft me nog steeds voldoening, en toch richt mijn aandacht zich geleidelijk uitsluitend op haar gezicht, dat deels buiten de lichtkring van de lamp valt: haar zware wenkbrauwen die een volmaakte boog vormen, haar wat gezwollen oogleden, vaak neergeslagen, haar vlezige lippen die af en toe opeens tot stilstand komen.
Klik hier voor een uitgebreider fragment
> Meer boeken van deze auteur
| Het verloren woord | Gebonden | 18 03 2005 | € 12.50 |
| Nachten in Straatsburg | Gebonden | 20 11 2000 | € 10.00 |
| Nergens thuis in het huis van mijn vader | Gebonden | 30 10 2009 | € 22.50 |
